Het oudste, kleinste huisje dat je je kunt voorstellen, zou gesloopt gaan worden.
Alles wat het huisje ooit warm en gezellig maakte, was naar buiten gegooid
en lag op een grote berg in de tuin.
Van het zachte bed waar de bewoners in sliepen,
tot de oude houten vloer waar ze op liepen...


…en ook , door een vergissing , een kleine bruine knuffelbeer.


Hij zat vast onder al de ongewenste spullen en kon niet bewegen.
Toen op een erg koude dag er iets uit de lucht viel... een kleine sneeuwvlokje.

Deze viel op de kleine neus van de knuffelbeer en er volgde er nog velen achteraan.
Hij begon het koud te krijgen, heel erg koud.
Meer en meer sneeuw viel, zwaarder en zwaarder.
De kleine knuffelbeer was zo koud dat zijn neusje blauw werd...
Zo koud dat zijn bruine vacht grijs werd.



Hij was koud, ongeliefd en helemaal alleen op de wereld en voelde zich heel, heel verdrietig.

De winter ging voorbij en het weer werd warmer.
Op een prachtige lentedag, was een klein meisje aan het spelen bij het oude huis,
toen ze de grijze beer ontdekte in de berg met ongewenste spullen.
Hij was als geen andere knuffelbeer die ze ooit had gezien
en ze trok hem onder de rommel uit waar hij onder vast zat.

Ze poetste hem een beetje schoon en hield hem hoog in de lucht en keek naar hem.

“Een grijze knuffelbeer … Met een blauwe neus?” dacht ze. “Dat is apart!”

De knuffelbeer kon wel huilen.
Hij dacht dat ze hem niet leuk vond en weer terug wilde gooien op de berg rommel.

“Maar hij is super!” vervolgde ze en ze werd meteen verliefd op hem.


Ze rende zo snel als ze kon naar huis om naar haar oma te gaan, die hem wel op kon knappen.
Want er was veel vulling uit gevallen en hij had een grote reparatie nodig.

Ze keek naar haar oma die er nieuwe vulling in deed en de gaten dicht maakte met lapjes.
De reparaties maakte duidelijk waar de beer kapot was geweest, maar het kleine meisje vond hem perfect.



Het was lekker warm en gezellig in het huis van het kleine meisje en de beer voelde de warmte in zijn hart.
Echter was zijn neus nog steeds blauw en zijn vacht grijs en zou nooit meer bruin worden.
Hij was uniek tussen alle knuffelberen.
Het kleine meisje gaf hem een dikke knuffel.
Ze hield meer van hem dan wat dan ook in de wereld...
haar kleine grijze, met blauw neus …



…Me to You beer.